Διαβάζω στο παλαι ποτέ έγκυρο ΒΗΜΑ ότι ο Νυν Καταλληλότερος Πρωθυπουργός μας ΓΑΠ, εδήλωσε σε πρόσφατη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου τα εξής βαρυσήμαντα:

«Υπήρξε και μια αρκετά μεγάλη προσπάθεια στην Ευρωπαϊκή Ενωσηνα κρύψουν τις ευθύνες τους πίσω από την Ελλάδα. Την ευθύνη της Ενωσης, της Επιτροπής, ακόμη και της Εurostat να είναι σε εγρήγορση, αλλά και να επισημάνουν στην προηγούμενη κυβέρνησητον ολισθηρό δρόμο που έπαιρνε. Κάτι που έβλεπε, κάτι που ήξερε, παρά τη σκόπιμη παραποίηση των δεδομένων – μια πραγματικά σκόπιμη παραποίηση από τη ΝΔ».

Ως λάτρης του σουρεαληστικού θεάτρου, νομίζω ότι στο υπουργικό αυτό συμβούλιο υπάρχουν πολλά αποθέματα. Αλλ΄ας σοβαρευτούμε. Επί της ουσίας, ένα αντ-επιχείρημα αρκεί.

Έστω ότι ο Πρωθυπουργός έχει δίκιο, και έστω ότι οι μανδαρίνοι των Βρυξελλών και του Λουξεμβούργου όντως ολιγώρησαν.

ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ;

– «Nemo auditur suam propriam turpitudinem allegans» είναι ένα λατινικό ρητό που ο ΓΑΠ (και οι Υπουργοί του) θα’πρεπε να αντιγράψουν καμιά διακοσαριά φορές. Και πριν φωνάξει κανείς τον Βύρωνα (μπρρρρ) για μετάφραση, εξηγώ: «Κανείς δεν ακούγεται επικαλούμενος τη δική του παρανομία«. Καλώς ή κακώς, δεν τα προσέφερε (μόνο) η προηγούμενη κυβέρνηση τα πλαστά στοιχεία. Τα προσέφερε η Ελληνική Δημοκρατία (όπως εκάστοτε εκπροσωπείται). Η οποία τώρα δεν μπορεί να κόπτεται υπέρ της νομιμότητας που η ίδια παραβίασε και που άλλοι υποτιθέμενα απέτυχαν να της επιβάλουν. Φανταστείτε έναν κατηγορούμενο για κατάχρηση να επιτίθεται κατά της αστυνομίας στο δικαστήριο επειδή απέτυχε να τον συλλάβει νωρίτερα, δίνοντάς του την εντύπωση της ατιμωρησίας. Ούτε ο Ιονέσκο τέτοιο παράλογο.

– Φυσικά, οι πολιτικοί μας ταγοί δεν είναι οι μόνοι που κατέφυγαν σε τέτοιες μπαρούφες… κατά καιρούς, η ανοησία πολιορκεί τις πύλες του Δικαστηρίου. Το οποίο δέχεται την αρχή «nemo auditur» (άλλως doctrine of estoppel) και απαγορεύει στα Κράτη Μέλη επιχειρήματα του τύπου:

Η Επιτροπή παρανόμησε πρώτη (Cf. C-1/00, Commission v. UK para 106: a Member State cannot properly plead the unlawfulness of decisions addressed to it as a defence to infringement proceedings arising out of its failure to implement those decisions.)

«πριν η Επιτροπή κυνηγήσει εμάς, πρέπει να πιάσει όλα τα υπόλοιπα Κράτη Μέλη που παρανομούν».

«τα στατιστικά μας στοιχεία ήταν για κλάματα» (Cf.  C-418&419/00 Commission v. France para 63 : a Member State cannot plead statistical inadequacies in its monitoring system to justify non-compliance with obligations arising from Community law)

ΥΓ: σήμερα ήθελα να γράψω για τα χρώματα στην τέχνη – αλλά αυτό το ποστ θα πρέπει να περιμένει…

Advertisements