Προηγούμενα τεύχη: Ι

Στη σειρά αυτή, καιρού επιτρέποντος, θα παρουσιαστούν ολίγα άρθρα πρωτογενούς και δευτερογενούς νομοθεσίας της Ένωσης, κομβικά για τη σημερινή κατάσταση της ΕΛλάδας και όχι μόνο. Χωρίς σειρά, σε σχέση με ό,τι απασχολεί την επικαιρότητα και με διάθεση εκλαϊκισμού – αλλά όχι λαϊκισμού.

Michel-Ange Le Déluge - Ο κατακλυσμός (Fresque de la Chapelle Sixtine)

Στο προηγούμενο μέρος, μιλήσαμε για τη ρήτρα μη διάσωσης κράτους μέλους από κράτος μέλος ή από την Ένωση.

Υπάρχει όμως και ρήτρα διάσωσης από την Ένωση; Ναι, μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι. Το άρθρο 122 της Συνθήκης επαγρυπνεί (οι υπογραμμίσεις του μαγαζιού):

1. Με την επιφύλαξη άλλων διαδικασιών που προβλέπονται στις Συνθήκες, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, μπορεί να θεσπίζει, σε πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ κρατών μελών, τα κατάλληλα μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης, ιδίως εάν ανακύψουν σοβαρές δυσκολίες στον εφοδιασμό με ορισμένα προϊόντα, ιδίως στον τομέα της ενέργειας.

2. Όταν ένα κράτος μέλος αντιμετωπίζει δυσκολίες ή διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες, οφειλόμενες σε φυσικές καταστροφές ή έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν από τον έλεγχό του, το Συμβούλιο, προτάσει της Επιτροπής, μπορεί να αποφασίσει να του χορηγήσει, υπό ορισμένους όρους, χρηματοδοτική ενίσχυση της Ένωσης. Ο πρόεδρος του Συμβουλίου ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη ληφθείσα απόφαση.

Γιατί δεν εφαρμόζεται η παράγραφος 1 να τελειώνουμε;

Η καλή ημέρα απ’το πρωϊ φαίνεται. Έτσι και αυτή η παράγραφος αρχίζει αναγγέλοντας την επικουρικότητά της. Τα μέτρα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κατάστασης είναι δυνατά «με την επιφύλαξη άλλων διαδικασιών που προέρχονται από τις Συνθήκες»… είδαμε στο πρώτο μέρος ότι το άρθρο 125 (και όχι μόνο) προβλέπει άλλη διαδικασία (ή μάλλον προβλέπει ότι δεν πρέπει να υπάρχει διαδικασία).

Εντάξει. Αλλά η παράγραφος 2 δεν αρχίζει με την ίδια φράση. Δεν μπορεί να εφαρμοστεί αυτή;

Μπορεί. Αλλά οι δυσκολίες στις οποίες αναφέρεται αυτή η παράγραφος πρέπει να οφείλονται σε «φυσικές καταστροφές ή έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν από τον έλεγχό» του χειμαζόμενου Κράτους Μέλους.

Υπεραπλουστεύοντας (οι καθηγητάδες του δικαίου της ΕΕ θα με έβαζαν στη γωνία που εξηγώ όρους κοινοτικού δικαίου χρησιμοποιώντας εθνική νομική ορολογία), οι περιστάσεις που βγάζουν τα 3 7άρια στην φρουτομηχανή της ΕΕ υπάγονται αποκλειστικά στην έννοια της «ανωτέρας βίας» (vis major, force majeure, Act of God, höhere Gewalt). Χονδρικά, ανωτέρα βία είναι κάθε περιστατικό το οποίο ο συνετός οφειλέτης 1. δεν μπορεί να προβλέψει, και 2. δεν μπορεί να αντιμετωπίσει.

– κατακλυσμός; ναι (εκτός αν ζούμε στους τροπικούς)

– σεισμός; ναι…

– ακρίδες, βατράχια, χαλάζι, μουχρίτσα, δάκος, και ο Μητσοτάκης να περνάει τα βράδια και να σκοτώνει τους πρωτότοκους κάθε οικογένειας που δεν αγόρασε κουπόνια ΝΔ; ναι…

Χρεωκοπία της χώρας. Όχι. Ο καθένας μπορεί να δεί πότε λήγουν τα ομόλογα του δημοσίου. Και, συνεπώς, οι ανά πάσα στιγμή δανειακές ανάγκες της χώρας είναι προβλέψιμες.

Συμπέρασμα: μπορεί οι τελευταίες κυβερνήσεις, τα λαμόγια τους και τα μέτρα τους να έμοιαζαν με σεισμούς λοιμούς και καταποντισμούς – αλλά, από οικονομικής άποψης, δεν δίνουν τη δυνατότητα αποζημίωσης (κυρίαρχος λαός κτλ κτλ…).

Αυτά για σήμερα. Σο επόμενο, αν η Ένωση και τα Κράτη Μέλη δε μπορούν να συνδράμουν την Ελλάδα, μπορούν οι κεντρικές της τράπεζες;

Advertisements