Διαβάστε το Μέρος Α εδώ.

 

… Αυτοί είναι οι δείκτες της κρίσης, σύμφωνα με τα δεδομένα και τις στατιστικές.

[Σας μιλάω γι’αυτά όχι για να σας χαλάσω τη διάθεση, παρά ΜΟΝΟ για να σας δείξω ότι εγώ διαβάζω τους FT που και που, δεν είμαι σαν τον Πίθηκα που στέκεται δω πιο πέρα]

Λιγότερο εμφανής αλλά όχι λιγότερο σημαντική είναι η καταρράκωση της εμπιστοσύνης ανά τη χώρα – ένας μύχιος φόβος ότι η Αμερκανική παρακμή είναι αναπόφυκτη, και ότι η επόμενη γενεά πρέπει να χαμηλώσει το βλέμμα

[Αλλά αυτό είναι το μάρμαρο, ώ Άντρες Αμερκανοί, και αυτό το γνώριζε μέχρι και ο Πίθηκας. Γι’αυτό με εκλέξατε, για να σας κάνω να τα ξαναδείτε όλα ρόδινα – και ας είναι και λόγω κουρτίνας]

Σήμερα σας λέω ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι αληθινές.

[Παραλάβαμε καμμένη Γη]

Είναι πολλές και σοβαρές.

[Παραλάβαμε τον Πάνο τον Καμμένο τον ίδιο]

Και δεν θα επιλυθούν σε μικρό χρονικό διάστημα.

[Παραλάβαμε τον Καμμένο εμπρηστή. Τουλάχιστον έξι χρόνια χρειάζεται για να φτιάξει – μια θητεία και κάτι ψιλά, μετά θα κάνω τουρισμό στα μέρη που θα βομβαρδίσω κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας μου]

Μα, να το ξέρεις, Αμέρικα: θα επιλυθούν.

[μετά τη βροχή, το ουράνιο τόξο, μετά το μαστίγιο, το καρότο]

Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ διότι επιλέξαμε την ελπίδα αντί του φόβου, την ενότητα αντί της διχόνοιας και της σύγκρουσης.

[Μαζευτήκατε σήμερα εδώ – πληρώνοντας ένα αδρό ποσό, για να με δείτε να χορεύω την κυρά μου, να φάτε καναπεδάκια και να βολιδοσκοπήσετε τη νέα διακυβέρνηση. Στο μέλλον θα έχουμε πιο ουσιαστικές ευκαιρίες να τα βρούμε]

Σήμερα, ερχόμαστε να βάλουμε τέλος σε μικροπρεπή παράπονα και ψευδείς υποσχέσεις, αλληλοκατηγορίες και κατσιασμένα δόγματα, που για τόσο καιρό στραγγάλισαν την πολιτική μας.

[μη ψάχνετε συγκεκριμένη ιδεολογία πίσω από το πρόγραμμά μου – ό,τι βολέψει ανάλογα με τη στιγμή, τα συμφέροντα, τις διαθέσεις και ότι μου πει ο δημοσκόπος και ο ιματζ μέικερ μου]

Παραμένουμε ένα νέο έθνος, μα, όπως λεν οι Γραφές, ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω μας την παιδικότητά μας.

[Άργησα, θεούσοι και θεούσες του νέου αυτού έθνους, αλλά ελπίζω να μη σας απογοήτευσα! Ορίστε και η αναφορά στις γραφές, σημάδι ότι δε θα αφήσω την όποια λογική μου να σας βγάλει από το λήθαργο της ηλιθιότητάς σας! Μαστουρώστε ελεύθερα!]

Ήρθε η ώρα να επιβεβαιώσουμε το σθεναρό μας πνεύμα,

[Μέχρι τώρα ήμασταν λαπάδες – ζητούσαμε συγγνώμη για τις παράπλευρες απώλειες – απ’ εδώ και πέρα, ο σκοπός θα αγιάζει τα μέσα!]

Να διαλέξουμε την καλύτερή μας ιστορία

[Όχι, όχι, μη μου λέτε «250 χρόνια είναι αυτά – τι να πρωτοδιαλέξει κανείς»! Η παρουσίαση είναι το ήμισυ του παντός- θα πάρουμε δυό τρία μεμονωμένα περιστατικά, θα βγάλουμε ανεπιθύμητα πρόσωπα από τις σχετικές φωτογραφίες – και θα γίνει μέγκλα η ιστορία μας… τι σας θυμίζει αυτό είπατε;]

Να μεταφέρουμε στο μέλλον αυτό το πολύτιμο δώρο, αυτή την ευγενική ιδέα, που πέρασε από γενεά σε γενεά: η από Θεού δοσμένη υπόσχεση ότι όλοι είναι ίσοι, όλοι είναι ελεύθεροι, και όλοι αξίζουν μια ευκαιρία να λάβουν τα λίγα γραμμάρια ευτυχίας.

[Ακριβώς επειδή άργησα, θεούσες και θεούσοι, αρπάχτε και μια δεύτερη αναφορά στο φετίχ σας! Ά, και όποιου τολμήσει να αντιτείνει ότι το «πολύτιμο αυτό δώρο» της ισότητας, της ελευθερίας και της μη διάκρισης καθόλου δώρο δεν είναι αλλά πληρώθηκε με αίμα – ξέρετε που να του χώσετε το σταυρό που κρατάτε]

Επιβεβαιώνοντας το μεγαλείο του έθνους, καταλαβαίνουμε ότι το μεγαλείο δεν είναι ποτέ δεδομένο.

[Γιατί;;; Μήπως δεν είναι και αυτό «από Θεού δοσμένο»;;; Πιάστε τον Αναθεωρητή, γρήγορα, την πίσσα με τα πούπουλα]

Πρέπει να κερδηθεί.

[Πρέπει να σας βγει ο κώλος για να σας πούμε πως το κερδίσαμ…εεε κερδίσατε]

Και το ταξίδι προς αυτό το κέρδος δεν ήταν ποτέ γεμάτο παρακαμπτήριες ή συμβιβασμούς.

[θα πονέσετε …. Εεε θα πονέσει]

Δεν ήταν ποτέ το μονοπάτι των δειλών – αυτών που προτιμούν τη διασκέδαση από τη δουλειά, που αναζητούν μόνο τις ηδονές του πλούτου και της δόξας.

[Υπάρχει ένας γνωστός πίνακας Φλαμανδού ζωγράφου με αυτήν ακριβώς τη σκηνή, από τότε που ο Λούθηρος κατέλυσε το παπικό αλάθητο για να εγκαταστήσει το δικό του, αλλά επειδή ξέρω με τι μπασκλασαρία έχω να κάνω, άνδρες Αμερκανοί, δεν θα μπω στον κόπο να αποκαλύψω τις πηγές μου]

Αντίθετα, ήταν το μονοπάτι αυτών που ρισκάρουν, αυτών που επιχειρούν, αυτών που κατασκευάζουν – μερικοί απ’αυτούς, γνωστοί και καταξιωμένοι, συχνότερα όμως, άνδρες και γυναίκες κρυμμένοι στη δουλειά τους – που μας κουβάλησαν στο μακρύ και δύσβατο μονοπάτι προς την ελευθερία και την ευμάρεια.

[Ναι, καθαρίστρια του Χάρλεμ, ναι ντελίβερι μποι του Σό Χο, ναι σκυλοπερπατητή του Ανωανατολικού Μανχάταν, σε σένα μιλάω – χτίζετε πυραμίδες ωρέ!]

Για μας, πακετάρισαν τα ελάχιστα υπάρχοντά τους και διέσχισαν τον ωκεανό σε αναζήτηση νέας ζωής.

[Άλλοι επειδή ο θρησκευτικός τους φανατισμός δεν ήταν ανεκτός στην Ευρώπη, άλλοι ως ποινή για εγκλήματα που διέπραξαν, άλλοι από απληστία, άλλοι επειδή η κυβέρνησή τους τους πούλησε, ανίκανη όντας να τους κρατήσει στη χώρα της.]

Για μας, αγγαρεύτηκαν σα σκλάβοι και αποίκησαν τη Δύση, υπέμειναν το καμουτσίκι και όργωσαν την τραχιά γή.

[Πόσο πιο διακριτικά να το πάω στο θέμα της δουλείας, οπλοφόροι ψηφοφόροι του βαθέος νότου, για να ΜΗΝ το καταλάβετε;]

Για μας, πάλεψαν και πέθαναν, τόσο στην Κόνκορτ όσο και στο Γκέτυσμπέργκ, τόσο στη Νορμανδία όσο και στο Κε Σαν.

[Όλα στο μίξερ μάστορα! Τις εσωτερικές έριδες, τις μάχες κατά των αποικιοκρατών, τις μάχες κατά των ναζί, τις μάχες όντας ναζί… και το χειρότερο, ίσως να χεις δίκιο – όλα τα αίματα είναι ίδια…]

Συνεχώς, αυτοί οι άνδρες και γυναίκες αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν και δούλεψαν μέχρις να γδάρουν τα χέρια τους για να έχουμε εμείς μια καλύτερη ζωή.

[Το Αμερκανικό όνειρο ως εφιάλτης]

Είδαν την Αμέρικα ως κάτι μεγαλύτερο απ’το σύνολο των προσωπικών μας φιλοδοξιών.

[με τον ίδιο τρόπο που μια ανώνυμη εταιρία είναι κάτι περισσότερο απ’ το σύνολο όλων των μετόχων της]

Ως σπουδαιότερο απ’ όλες τις διαφορές λόγω καταγωγής, πλούτου ή κοινωνικής τάξης.

[Allez, les damnés de la terre, allez les forçats de la faim ! Ανέβα στο πόντιουμ, Αλέκα, να σκάσουν απ’ το κακό τους τα καπιταλόσκυλα στις πρώτες σειρές!]

Αυτό είναι το ταξίδι που συνεχίζουμε σήμερα.

[Και οποιανού δεν του αρέσει ΔΕΝ μπορεί να κατεβεί απ’ το τραίνο]

Παραμένουμε το πιο ευημερούν και ισχυρό κράτος στη Γή.

[Η ισχύς μας οφείλεται σε δυό τρεις εταιρείες παραγωγής όπλων και σε ένα στρατό μισθοφόρων ηλιθίων. Η ευημερία μας οφείλεται στα χωρίς αντίκρισμα κρατικά ομόλογα που εκδίδουμε για να χρηματοδοτήσουμε την ισχύ μας, και που όλοι αγοράζουν είτε γιατί φοβούνται την επίδειξη της ισχύος μας είτε γιατί έχουν συνδέσει την ευημερία τους με τη δική μας. Τρελή διαπλοκή μεγάλε!]

Οι εργάτες μας δεν είναι λιγότερο παραγωγικοί από τότε που άρχισε η κρίση.

[Μη σας πω ότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ παραγωγικοί καθώς τώρα πρέπει να καλύπτουν και τα κενά των απολυθέντων!]

Τα μυαλά μας δεν είναι λιγότερο εφευρετικά, τα αγαθά και οι υπηρεσίες μας δεν είναι λιγότερο απαραίτητα απ’ ό,τι την προηγούμενη βδομάδα ή μήνα ή χρόνο.

[70μηντάχρονος κρουπιέρης του Χρηματιστηρίου μόλις πριν λίγους μήνες δεν τα πήρε απ΄όλη την υφήλιο με το σύστημα Πόντσι; δε λιώνει ακόμη το τυρί στα τσιζμπεργκερ των Μακντόναλντς; Η Όπρα δεν ορθοτομεί τον λόγο κάθε απόγευμα;]

Οι δυνατότητες παραγωγής παραμένουν αμείωτες.

[Για τα λεφτά να αγορασθούν τα παραχθέντα, άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε]

Αλλά ο χρόνος της αδράνειας, της προστασίας στενώς νοουμένων συμφερόντων και της αναβολής δυσάρεστων αποφάσεων – ο χρόνος αυτός έχει σαφώς παρέλθει.

[Θα πονέσει λέμε!]

Αρχίζοντας σήμερα, πρέπει να ανασκουμπωθούμε, να ξεσκονιστούμε, και να ξαναρχίσουμε το έργο της επανίδρυσης της Αμέρικας.

[Η επανίδρυση της Αμέρικας είναι μια υπόθεση τόσο βρώμικη, τόσο ψυχοφθόρα, τόσο μακρόχρονη, όσο και η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ η ίδια.]

Advertisements

Εξαιτίας της πληθώρας των υλικών και της περιπλοκότητας της εκτέλεσης, η συνταγή θα μεταδοθεί σε συνέχειες, σα ραδιοφωνική νουβέλα του μεσοπολέμου: αυτός, ένας μελαψός αποφασιστικός άντρας με γκρίζους κροτάφους… αυτή μια Νεαρή Χώρα που όμως έχει ήδη κάψει πολλές καρδιές… ή συνέχεια επί της οθόνης:

 

Συμπολίτες μου

(Ω άνδρες Αμερικάνοι, καλοί μου άνθρωποι)

 

Στέκομαι εδώ σήμερα ταπεινωμένος από το έργο μπροστά μας,

(έτσι που την έκανε ο μ…..ας την οικονομία όχι ταπεινωμένος, στα τέσσερα πρέπει να στέκομαι)

 

Ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε

(καλά, ας μην είχα αντίπαλο τον βιονικό άνθρωπο και την πρώην μοντέλα με την καραμπίνα και θα σου’λεγα τη φούμο θα’τρωγα)

 

Ενθυμούμενος των θυσιών των αρχαίων ημών προγόνων

(δες πχ εδώ και εδώ, το αίμα βάφτηκε ερυθρόδερμο)

 

Ευχαριστώ τον Πρόεδρα Μπους για την υπηρεσία του στο έθνος, όσο και για την γενναιοδωρία και την συνεργασία κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου

(χαμένε κρίκε της εξέλιξης στην οποία τολμάς να μην πιστεύεις, παρ’ τα ασύστολα ψεύδη σου και ξεκουμπίσου, αρκετά μας ζάλισες τα ούμπαλα αυτούς τους τρεις μήνες, έχουμε να πούμε τα δικά μας ασύστολα ψεύδη τώρα, αρχής γενομένης…)

 

Σαραντατέσσερεις Αμερκανοί έχουν πλέον λάβει τον προεδρικό όρκο

(άντε, αν σφιχτούμε λίγο ακόμη και θα ξεπεράσουμε τους 53 εστεμμένους βασιλείς της Δανιμαρκίας – μήπως το δικό μας βασίλειο πάει λιγότερο σόι ή είναι λιγότερο σάπιο;)

 

Τα λόγια του ήχησαν και σε πλημμυρίδες ευμάρειας και σε νηνεμίες ειρήνης

(αυτή τη βοηθό που μου γραψε το λόγο να θυμηθώ να τις εξηγήσω να αποφεύγει τις ψεύτικες υποσχέσεις)

 

Παρόλαυτά, συχνά πυκνά, ο όρκος απαγγέλλεται μέσα σε σύννεφα που μαζεύονται και θύελλες που βρυχώνται

(κινδυνολόγησε, κινδυνολόγησε, κάτι θα μείνει – έτσι δεν έμεινε ο Πίθηκας δυο θητείες στην εξουσία;)

 

Σ’αυτές τις στιγμές, η Αμέρικα τράβηξε την ανηφόρα όχι μόνο εξαιτίας των ικανοτήτων ή του οράματος των υψηλά ιστάμενων, αλλά επειδή Εμείς ο Λαός παραμείναμε πιστοί στα ιδανικά των πατέρων μας, και πιστοί στα ιδρυτικά μας κείμενα

(ρίξε έναν πληθυντικό της συμπερίληψης μάστορα, να τους καθαρίσεις. Ενώ είναι γνωστό πως … Τα ιδανικά των πατέρων μας (τους), τα γράψαμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας – και ευτυχώς, διότι οι περισσότεροι ήταν θρησκευτικοί φανατίλες ή εγκληματίες που ούτε η Ευρώπη δεν τους ήθελε. Τα ιδρυτικά μας κείμενα, όπως κάθε κείμενο, τα τραβήξαμε από τα μαλλιά, τα αναθεωρήσαμε, και τα φέραμε στα μέτρα μας)

 

Έτσι ήταν

(και έτσι και γιουβέτσι πρόεδρα)

 

Έτσι πρέπει να γίνει και με αυτή τη γενιά Αμερκανών

(και μη χειρότερα να λέμε)

 

Το ότι είμαστε στο μέσο της κρίσης είναι πλέον κατανοητό

(το ότι είμαστε ακόμη στην αρχή σας το φυλάω για έκπληξη)

 

Το έθνος μας είναι σε πόλεμο, ενάντια σε ένα αποτελεσματικό δίκτυο βίας και μίσους

(Ως γνήσιοι καουμπόηδες, βγήκαμε απ’ τα σύνορα της χώρας να κόψουμε κανα κωλαράκι νέο-ινδιάνικο – και ακόμα τρέχουμε, τώρα που μας κατεβάσαν τ’ αυτιά αλλά ως γνήσιοι σχιζοφρενείς χέστηδες, κατηγορούμε όλους τους άλλους εκτός από μας)

 

Η οικονομία μας είναι αδύναμη, εξαιτίας της απληστίας και της ανευθυνότητας κάποιων, αλλά και της συλλογικής μας αποτυχίας να κάνουμε σκληρές επιλογές και να προετοιμάσουμε το έθνος για μια νέα εποχή.

(Κάποιοι σας τα πήραν αλλά δε θα πω ονόματα διότι μπορεί να περιλαμβάνουν και χρηματοδότες της εκλογικής εκστρατείας μου. Επίσης, μη νομίσετε ότι αυτοί θα πληρώνουν για πολύ – άντε κανά δυό μήνες ακόμη, για τα μάτια του κόσμου, μετά θα τους κάνετε χρυσά τα α…..α με τους φόρους και τις χαμένες συντάξεις σας)

 

Σπίτια χαθήκαν, δουλειές εξαφανίστηκαν, επιχειρήσεις βαλαν λουκέτο.

(Λατρεύω την μεσοπαθητική σύνταξη… όσο και αν – τελικά  – ή φράση «σου γαμιέται η μάνα» είναι το ίδιο προσβλητική με την «σου γαμώ τη μάνα»)

 

Το σύστημα υγείας μας είναι υπερβολικά πολυέξοδο.

(Η ασπιρίνη και δυό μήλα την ημέρα το γιατρό τον κάνουν πέρα – όλα τ’άλλα αχρείαστα νάναι)

 

Τα σχολεία μας κόβουν πολλούς μαθητές.

(Αμερκανάκια εξακολουθήστε να μορφώνεστε με Hollywood και MTV, και μη στεναχωριέστε, όλες οι υπηρεσίες θα μεταφερθούν στην Ινδία και τα Πανεπιστήμιά μας θα λειτουργούν με υποτρόφους εξωτερικού)

 

Και κάθε μέρα αποδεικνύει περαιτέρω ότι ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την ενέργεια ενδυναμώνει τους αντιπάλους μας και απειλεί των πλανήτη.

(Τσάβες, Πούτιν, ας είχε η Αλάσκα τα αποθέματα της Βενεζουέλας και της Κασπίας και θα σας έλεγα εγώ τι θα σκούπιζα με το Πρωτόκωλο του Κυότο)

 

Του μπι κοντίνιουντ