ή όταν η αριστερά τη βγαίνει στην άκρα δεξιά απ’τα δεξιά, για να της επιτεθεί μετωπικά εκ των όπισθεν… 

 

 

 

 

 

 

 

Édouard MANET - Déjeuner sur lherbe

Édouard MANET - Déjeuner sur l'herbe

 

 

 

 

Εύα Μελά, Βουλευτής KKE:

«ο γάμος έχει να κάνει κύρια με την διαιώνιση του είδους και την προστασία των παιδιών και όχι με την σεξουαλική σχέση, ή τη σχέση συντροφικότητας και αγάπης» […] Εμείς δεν βλέπουμε το λόγο να ενταχθούν τα ομόφυλα ζευγάρια στο σύμφωνο συμβίωσης. Στο κάτω-κάτω, η μακροχρόνια συμβίωση ανάμεσα σε συγγενικά πρόσωπα, δεν δημιουργεί δικαιώματα».

Πηγή: in.gr

Ανδρέα Εμπειρίκου, Ο Μέγας Ανατολικός. Μέρος τέταρτον, Κεφ 78 σ. 109 εκδ. Άγρα, 2001

"Και ενώ ήτο εκ των πραγμάτων αναμφισβήτητον ότι η ερωτικότης της ζωής προσδιόριζε πάσαν ανθρωπίνην ζωτικότητα και ενέργειαν, η "οικονομικότης" δεν υπήρχε καν, παρά ως έκφρασις ανεπάρκειας ζωτικότητος και ως προσπάθεια επιτεύξεως μιας τεχνητής αρμονίας ανεδαφικής και καταστρεπτικής της οξύτητος της ώσεως εκείνης, που επιτρέπει την ύπαρξιν, την αναπτύσσει και την πολλαπλασιάζει εσαεί, μόνον δια της ηδονής και δια την ηδονήν, της οποίας η μόνη ολοκληρωτική μορφή είναι ο Έρως. Ο μόνος δε τρόπος προς πραγματοποίησίν του ήτο η ανά πάσαν στιγμήν δυνατότης να αντιμετωπίζει ο άνθρωπος – τουτέστιν ο εραστής – κάθε εμπόδιον παρεμβαλλόμενον από εραστάς ή περιστάσεις, εις την ικανοποίησην της ερωτικής ανάγκης (πόθου ή καύλας) ως προς έν ή περισσότερα αντικείμενα διεγερτικά – τουτέστιν αντιοικονομικά ή αντιοικονομολογικά. Εαν δε άπαντα ταύτα ήσαν ορθά, αληθινά, τότε τι θα εγίνετο με την ισότητα, την αδελφοσύνην και την επιδίωξιν της στατικής ρυθμίσεως των κεφαλαιωδών στοιχείων της ζωής, με βάσιν ένα σύστημα εργαστηριακόν, αφύσικον, χιμαιρικόν, σαθρόν, που, δια να υπάρξηι, προϋποθέτει υπαγωγήν της υπευθύνου και ενεργού (δηλαδή ατομικής) πρωτοβουλίας, εις μιαν ομαδικήν συμμόρφωσιν παθητικήν, αντιαγωνιστικήν, αδιαφοροποίητον, αντιερωτικήν – τουτέστιν θανασίμως αρνητικήν. Εν τοιαύτη περιπτώσει, ο Σοσιαλισμός ήτο όχι μόνον μια χίμαιρα, αλλά και ένα εμπόδιον εις την ευόδωσιν των δυνατοτήτων του φυσικού ανθρώπου, η ισότης μια αποτελμάτωσις και η ελευθερία λέξις κενή, εφ ής στιγμής ετίθετο ως όρος υπάρξεώς της η εξουθένωσις του ατόμου εν ονόματι μιας διαλεκτικής…"

Σημ: Ο undantag ψήφισε τιμημένο ΚΚΕ αδιαλείπτως στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις. Αν όμως το ένα Κόμμα εμμείνει στις αγκυλώσεις του παρελθόντος, θα του πεί να πάρει τη διαλεκτική του και να τη βάλει εκεί που ο ήλιος δεν ανατέλει.

Advertisements

Disclaimers:

  • Το  ανακοινωθέν αυτό μου το προώθησε Ιταλίδα φίλη που γνωρίζει τις α-θρησκευτικές μου πεποιθήσεις. Το μετέφρασα γιατί μου άρεσε το ύφος του και πιστεύω πως τα επιχειρήματά του σχετικά με τη θρησκεία (εν προκειμένω, το Βατικανό) ως τροχοπέδη της Δημοκρατίας είναι ορθά.
  • Δε είμαι μέλος του κόμματος αυτού (δε θα μπορούσα άλλωστε), και δεν εγγυώμαι ότι οι ιδρυτές του είναι σοβαροί άνθρωποι ή Ιταλοί Μπουμπούκοι.  Η συνέχεια θα δείξει.
  • Δεν είμαι βέβαιος ότι είναι χρήσιμο να υπάρχει κόμμα αθέων – όπως δεν είμαι βέβαιος ότι είναι χρήσιμο να υπάρχει κόμμα Οικολόγων, Κυνηγών, Καφετζούδων ή Ανέργων Αρχιτεκτόνων. Η πολιτική προϋποθέτει γνώση και χειρισμό του όλου.
  • Δεν υποστηρίζω ότι η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα του Δαμαλούκου του Β’ είναι τόσο άσχημη όσο στην Ιταλία του Μπερλουσκόνι… αλλά και πάλι μπορεί να κάνω και λάθος.

Χωρίς περαιτέρω φιοριτούρες:

Άθεη Δημοκρατία

Το πρώτο ελεύθερο από δόγματα κόμμα

 Ας ελευθερώσουμε την Ιταλία από τον μεσαιωνικό σκοταδισμό που επέβαλε η θρησκεία

 

ΡΩΜΗ – Ονομάζεται «Άθεη Δημοκρατία» http://democrazia-atea.blogspot.com το νέο πολιτικό κίνημα που εισέρχεται στο ιταλικό κοινωνικό στερέωμα. Οι ιδρυτές και ηγετικά στελέχη του θα κοινοποιηθούν σύντομα, και επιφυλάσσουν εκπλήξεις. Οι «δημοάθεοι» είναι πολυάριθμοι, και πολλοί είναι εκείνοι που ανήκουν στις τάξεις τους χωρίς να το γνωρίζουν: άλλοι «δημοάθεοι» το γνωρίζουν μα, εξαιτίας του κακέκτυπου δόγματος που η εκκλησία εξαπλώνει στον κοινωνικό ιστό, δεν τολμούν να εκδηλωθούν λαμβάνοντας θέση.

Η Ιταλία είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Το ιταλικό κοινοβούλιο είναι νεκρό. Πολλοί πολιτικοί αντιμετωπίζονται απ’ τον Πολίτη ως οι βασικοί του εχθροί, απ’ τους οποίους πρέπει να φυλάγεται ή στους οποίους πρέπει να αντιστέκεται, καθώς τους θεωρεί υπεύθυνους για τη ζούγκλα των προβλημάτων τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του. Πολλοί βουλευτές και γερουσιαστές παρομοιάζονται με παράσιτα και αμοιβάδες της κοινωνίας. Άλλοι προσέχουν και είναι ικανοί να ασχολούνται μόνο με τις προσωπικά τους συμφέροντα, προσποιούμενοι πως δε βλέπουν τα πραγματικά προβλήματα που μαστίζουν την κοινωνία και γιγαντώνονται στις πλάτες των Πολιτών.

Κατά συνέπεια, οι Κρατικοί Θεσμοί, από ακίνητοι και εσωστρεφείς, άρχισαν να αποσυντίθενται. Δημοκρατία, Ελευθερία και Ανθρώπινα Δικαιώματα παραβιάζονται και σφυροκοπούνται καθημερινά από τις διακρίσεις, την έλλειψη ανοχής, τις αδικίες, τις καταχρήσεις, τις κομπίνες με την ευλογία του νόμου. Πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης αντί να πληροφορούν τον Πολίτη για το πώς έχουν τα πράγματα, προτίμησαν να κλείσουν τις κάνουλες της ενημέρωσης. Η λογοκρισία και η αυτολογοκρισία της δημοσιογραφίας έχουν φτάσει σε τόσο υψηλά επίπεδα που η Ιταλία κατάντησε δακτυλοδεικτούμενη ως κράτος αυταρχικό, δικτατορικό! Οι δομές του Ιταλικού Κράτους μοιάζουν να καταρρέουν ή να έχουν ήδη καταρρεύσει, μα κανείς δε θέλει να το παραδεχθεί.

Είναι πια προφανές ότι το Ιταλικό Κοινοβούλιο λαμβάνει εντολές από τους μονάρχες του Βατικανού, υπακούοντας στη θέληση της Ιταλικής Επισκοπικής Συνόδου, στην Opus Dei, σους ιεράρχες της Εκκλησίας. Η Ιταλία είναι στην πραγματικότητα μια αξιολύπητη αποικία του Βατικανού, και οι Πολίτες της δουλοπάροικοι θρησκευτικών μοναρχών. Το Βατικανό κρατά σε διαρκές σαχ την Ιταλία, υποσκάπτοντας τα απαραβίαστα δημοκρατικά δικαιώματα των Ιταλών Πολιτών. CEI, Opus Dei, Καθολική Εκκλησία και Βατικανό πήραν τη θέση της Γερουσίας, των Υπουργείων. Το Βατικανό και οι οργανώσεις που συνδέονται με αυτό αποφασίζουν, στο παρασκήνιο, ποιοι νόμοι θα ψηφισθούν και ποιοι όχι για τους Ιταλούς Πολίτες. Η Ιταλική Βουλή εκτελεί με την ουρά στα σκέλια, φοβισμένη και γονυπετής μπροστά στη βούληση του Βατικανού, αντιτιθέμενη συχνά στο Σύνταγμα της Ιταλικής Δημοκρατίας και την Διεθνή Χάρτα για την Προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, οι Πολίτες παρακολουθούν χωρίς δυνατότητα άμυνας το γελοίο εκλογικό γαϊτανάκι, που λαμβάνει χώρα με κομματόσκυλα εφ’όπλου λόγχη, σαν να υπήρχαν πραγματικά διαφορετικά πολιτικά κόμματα που αντιμάχονται με διαφορετικά πολιτικά προγράμματα! Τα σύμβολα των αντιμαχόμενων κομμάτων αναπαράγονται στο ψηφοδέλτιο. Παρολαυτά, το σύμβολο του μεγαλύτερου και ισχυρότερου κόμματος που διαφεντεύει την ιταλική πολιτική, και που πάντα κερδίζει της εκλογές αν και δεν το έχει ψηφίσει κανείς δεν τυπώνεται ποτέ: το κόμμα του Βατικανού! Ανεξάρτητα από τους κοινοβουλευτικούς  συσχετισμούς, το Βατικανό κερδίζει πάντα. Πάντα! Και αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα, το πολιτικό και θεμελιώδες, της Ιταλίας. Και έως ότου το πρόβλημα αυτό δεν ξεριζωθεί άπαξ και δια παντός, δεν θα υπάρξουν ποτέ ελεύθερα και δημοκρατικά κόμματα απ’ την πλευρά των πολιτών, δεν θα υπάρξει ποτέ αληθινή Δημοκρατία, δεν θα υπάρξει ποτέ αληθινή Ελευθερία, δε θα υπάρξει ποτέ το αληθινό Λαϊκό Δημοκρατικό Ιταλικό Κράτος.

Το πολιτικό μανιφέστο του κινήματος Άθεη Δημοκρατία αναφέρεται: «Αν και το Κίνημα υιοθετεί στην ονομασία του τον όρο «άθεο», αυτό δεν υπαινίσσεται ότι επιθυμεί να επιβάλει πολιτικά την αθεΐα στο εσωτερικό της κοινωνίας ή του Ιταλικού Κράτους. Οι θρησκείες είναι εκείνες που επιβάλλονται με βία και υπεροψία στις κοινωνίες, και σίγουρα όχι η αθεΐα, το οποίο είναι κατά βάση όργανο απάντησης στη θρησκευτική επιβολή: μόλις αυτή εκθρονισθεί, θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε σε μια κοινωνία ελεύθερη, ειρηνική, προοδευτική και δημοκρατική. Το επίθετο «άθεος» επελέγη διότι ο όρος «λαϊκός» έχει ήδη στραπατσαριστεί, καταστεί κενός περιεχομένου, αφοπλισθεί από το βαθιά και αληθινή αρχική του σημασία, καθιστάμενος αντικείμενο κατάχρησης – επικοινωνιακό όπλο – από τους συνήθεις κατεργαραίους προκειμένου να διατηρήσουν τα προνόμια της Κάστας: θα είναι πιο δύσκολο στους τσαρλατάνους αυτούς να εκμεταλλευθούν τον όρο «άθεος«, του οποίου το σημασιολογικό φορτίο είναι πιο πυκνό απ’ αυτό του ευαίσθητου όρου «λαϊκός«. Ο άθεος είναι ένας «λαικός ΕΟΠ» ένας λαϊκός με «ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης».

Πρώτη και απόλυτη προτεραιότητα της Άθεης Δημοκρατίας θα είναι η πολιτική δραστηριοποίηση με αξιοπρόσεκτη αποφασιστικότητα προκειμένου να ακυρωθεί – δια στραγγαλισμού  – το «Κονκορδάτο» [ΣΜ: εννοεί τις «Συμφωνίες του Λατερανού του 1929»] που δόλια και ανεύθυνα έκανε δώρο το Ιταλικό Κράτος στο Κράτος του Βατικανού (Αρ. 7 του Ιταλικού Συντάγματος) ούτως ώστε οι ιταλοί Πολίτες να μην είναι πλέον υποχρεωμένοι ούτε άμεσα – ούτε έμμεσα με καμουφλαρισμένα δόλια και απατηλά τεχνάσματα – να πληρώνουν κάθε χρόνο 9.000 (εννέα χιλιάδες) εκατομμύρια ευρώ, ήτοι 9.000.000.000, στις τσέπες τις καθολικής Εκκλησίας, ήτοι στο Κράτους του Βατικανού. Για να πάρει κανείς μια ιδέα για το συνολική «μαύρη τρύπα» στις τσέπες του Πολίτη, αρκεί να ειπωθεί ότι από την υπογραφή του Κονκορδάτου (ΣΜ: 1929) ως σήμερα το Ιταλικό Κράτος πλημμύρισε τα ταμεία του Βατικανού χαρίζοντάς του ένα ποσό της τάξης των 220.000 (διακοσίων είκοσι χιλιάδων) εκατομμυρίων, ήτοι 220.000.000.000 ευρώ: περισσότερο από ένα βουνό χρήματα που ρουφήχτηκε απ΄όλους τους Πολίτης, θα άρμοζε να μιλήσει κανείς για μια ολόκληρη οροσειρά που στερήθηκαν με δόλο οι Ιταλοί, τους οποίους μέχρι σήμερα στίβουν κατά τρόπο αντιδημοκρατικό, δόλιο και αισχρό.

 

Πρόσκληση σε δημοσίευση και διάδοση

Ζητήστε από: democrazia.atea@yahoo.it

το Επίσημο Μανιφέστο

του πολιτικού οράματος σε .pdf

Διαλέξτε αυτή που σας ταιριάζει ...

Διαλέξτε αυτή που σας ταιριάζει …

Ψυχραιμία πατριώτες!

Τα νούμερα δεν ψεύδονται, ψεύδονται;

Όχι.

Άς τα βάλουμε κάτω λοιπόν:

Εγγεγραμμένοι: 9.995.992

Ψηφίσαντες: 5.261.036 (δε μας πτοεί η διαφορά συνΈΛληνες! οι εκλογικοί κατάλογοι περιλαμβάνουν ακόμη πεθαμένους και δέντρα, απλά επί Καραμανλή του Β’ δεν πάνε να ψηφίσουν, όπως επί του θείου του …)

Έγκυρα: 5.127.237 (και πάλι, δε μας πτοεί η διαφορά! Γέροι άνθρωποι που έβαλαν κατά βάθος σταυρό στη λίστα, συμπολίτες μας με ακράτεια που δεν είχαν πάρει χαρτί υγείας μαζί τους στο paravent, αφηρημένοι που μπέρδεψαν το φάκελλο με σάντουιτς και έβαλαν μέσα τη μορταδέλλα τους… συμβαίνουν αυτά στις πολιτισμένες χώρες…)

Αποχή 47,37% (ΈΛα, μην είμαστε καρμίρηδες, θετικά να το δούμε λέμε: Συμμετοχή 52,63!)

Η ερμηνεία του Γιωργάκη άρεσε σε 1.878.859 νοματαίους (και άρα οι 8 εκλεγμένοι του χρεώνονται χοντρικά 234.857 κεφάλια έκαστος).  Η αντίστοιχη του Κωστάκη σε 1.655.636 (διά 8 θα μας έκανε 206.954 προσωπικά κουκιά). Ο Καρατζαφιόζης μάγεψε με τις κορώνες του 366.615 αδΕΛφούς μας (σα να λέμε, οι δύο εκλεγμένοι του θα σάρωναν πάνω κάτω 183.307 σταυρούς).

Ας πάρουμε και τα άλλα νούμερα τώρα.

  • 51%  η τηλεθέαση της ΕΤ για την επιλογή του τραγουδιού του Sakiii,
  • 700.000 οι συνολικοί ψήφοι για την επιλογή των Μεγάλων ΕΛλήνων,
  • 127.011 οι ψήφοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως  Μεγάλου ΈΛληνα, με τον Κολοκοτρώνη να έπεται με 84.007,  το Σωκράτη με 63.423, τον Αριστοτέλη (όχι Παυλίδη, τον άλλο) με 59.500, τον ΕΛευθέριο ΒενιζΈΛο με 55.730, τον Ιωάννη Καποδίστρια με 51.493, τον Πλάτωνα με 45.569 και τον Περικλή με 36.030 ψήφους.

Έπεται;

  • Όλα βαίνουν καλώς και ουδείς λόγος ανησυχίας υπάρχει για το δημοκρατικό μας πολίτευμα

  • Οι απεσταλμένοι μας στας Ευρώπας είναι του Μεγαλέκου και του Κολοκοτρώνεος στρατηγικώτεροι, του Σωκράτους, του Αριστοτέλους και του Πλάτωνος φιλοσοφικότεροι, του ΒενιζΈΛου, του Καποδιστρίου και του Περικλέους πολιτικώτεροι, και όλων των ανωτέρω ΕΛληνικότεροι.

  • Ο Sakiiis παραμένει επικρατέστερος του Catman (31.188 κουκιά σε επίπεδο κόμματος, έδρες μηδέν).

QED

Καληνύχτα…

Και να θυμάστε, τα Νούμερα δεν ψεύδονται…

ΥΓ: ο undantag λατρεύει την Ευρώπη – μιαν άλλη Ευρώπη, με μάτια πιο μεγάλα, πιο λαμπερά, πιο τσακίρικα. Απλά, επειδή κανένα νούμερο δε μίλησε για την Ευρώπη τη βδομάδα που μας πέρασε – και έχει και δουλειές – δε βλέπει γιατί να γράψει σήμερα αυτός.

Αθώος

Αθώος

Αθώος λοιπόν. Και αυτός. Και με τη βούλα της Βουλής. Τι σημαίνει αυτή η αθωότητα μάστορη; Τι θέλει να πει ο ποιητής;

– ότι 144 κότες γαλάζιες + 5 κότες άσπρες + 3 κότες άχρωμες ψήφισαν «κατά συνείδηση«;

(καθ’ ό,τι τελοσπάντων η καθεμία διέθετε)

Αθώα

Αθώα

– ότι αν είσαι υπουργός ή βουλευτής η αθώωση έρχεται με συνοπτικές διαδικασίες, από σώμα των ομοίων σου (αθώων) και όχι από τακτικό δικαστήριο, του οποίου λειτούργημα είναι η απονομή δικαιοσύνης;

(μάλλον όχι: διότι για άλλους υπουργούς ή βουλευτές η αθώωση έρχεται μέσω της δικαιοσύνης που αρνείται να παραδώσει τα στοιχεία στη Βουλή – παράλογο;)

Αθώοι

Αθώοι

– ότι αν αμάρτησες για τα παιδιά σου (ηθικόν!), είσαι νόμιμος;

(είχα την εντύπωση ότι το νόμιμον είναι και ηθικόν, μας μπερδεύει αυτή η Κυβέρνησις)

Αθώα

Αθώα

– ότι μπορείς να φροντίζεις τα παιδιά σου, αδιαφορώντας για τα παιδιά όλου του κόσμου;

(λαϊκίζω; κάντε μου μήνυση)

– ότι πριν την αθώωση (αλλά μετά την παραγραφή…, αν θες έξτρα ασφαλιστικές δικλείδες), μπορείς να αρχίσεις – εκ του ασφαλούς – να ζητάς την απονομή δικαιοσύνης;

(όποιος θέλει δικαιοσύνη παραιτείται της ασυλίας και, της έδρας και ζητά ρητά την παραπομπή – ποιός βουλευτής μπορεί να αρνηθεί το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη;)

– ότι πριν την αθώωση ρίχνεις μπηχτές για άλλους αθώους – διαχωρίζοντας τη θέση σου απ’ αυτούς;

(«τήρησα τον νόμο, αυτό το ρίσκο πληρώνω απόψε. Αν είχα υπογράψει αμαρτωλή σύμβαση, δεν θα ήμασταν εδώ απόψε».)

Θα’ θελα επιτέλους να δω αθωώσεις που δεν αφήνουν – κατάμαυρο – το στίγμα της ενοχής.

Ζητάω πολλά;

Διαβάστε το μέρος Βου εδώ.

For everywhere we look, there is work to be done.

Διότι όπου και να κοιτάξουμε, υπάρχει δουλειά να γίνει.

[Τσιμέντο να γίνει μάνα μου, η δουλειά ποτέ δεν τελειώνει, ποιος θα την κάνει δε μας λες!]

The state of the economy calls for action, bold and swift, and we will act — not only to create new jobs, but to lay a new foundation for growth.

Η κατάσταση της οικονομίας κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για δράση, τόσο τολμηρή όσο και ταχεία – και θα δράσουμε, όχι μόνο για να δημιουργήσουμε καινούριες δουλειές, αλλά και για να θέσουμε τα νέα θεμέλια της ανάπτυξης.

[Νάτα μας! Δε θα «δουλέψουμε» θα «δράσουμε», ήτοι, πριν το καταλάβετε, άνδρες αμερικανοί, θα κρατικοποιήσουμε – υπό μορφήν εγχωρίου Σχεδίου Μάρσαλ, όσες τράπεζες δεν πρόκαμε ο προκάτοχός μας.]

We will build the roads and bridges, the electric grids and digital lines that feed our commerce and bind us together.

Θα χτίσουμε τους δρόμους και τις γέφυρες, τα ηλεκτρικά δίκτυα και τις ψηφιακές γραμμές που προωθούν το εμπόριό μας

[Θα σας κάνουμε γέφυρες – μα δεν έχουμε ποτάμια.. ε, θα σας κάνουμε και ποτάμια]

We will restore science to its rightful place, and wield technology’s wonders to raise health care’s quality and lower its cost.

Θα ξανατοποθετήσουμε την επιστήμη στη θέση που της αξίζει, και θα χαλιναγωγήσουμε τα θαύματα της επιστήμης για να βελτιώσουμε την ποιότητα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης μειώνοντας το κόστος της

[Αναγεννημένε Πίθηκα Μπους, πουθενά στις Δέκα Εντολές του θεού που πιστεύεις δε λέει ότι η stem cell research είναι ανήθικη. Και αυτό όχι μόνο διότι οι καμηλιέρηδες της ερήμου που τις εμπνεύστηκαν δεν ήξεραν την τύφλα τους. Η «ιερότητα» της ζωής τιμάται πιο πολύ απ’ αυτόν που προσπαθεί να την κατανοήσει για να την καλυτερεύσει, παρά απ’ αυτόν που χάσκει με το στόμα ανοιχτό και σκέφτεται μόνο τον υποτιθέμενο «δημιουργό» του «θαύματος»]

We will harness the sun and the winds and the soil to fuel our cars and run our factories.

Θα χαλιναγωγήσουμε την ενέργεια του ήλιου, των ανέμων και της γης για να τροφοδοτήσουμε με καύσιμα τα αυτοκίνητα και τα εργοστάσιά μας.

[Μμμμ μάλιστα – μετά τους φανατικούς χριστιανούς, τώρα και το πετρελαϊκό λόμπυ έχει κίνητρο να με φυτέψει μια στο Δόξα Πατρί]

And we will transform our schools and colleges and universities to meet the demands of a new age.

Και θα μεταμορφώσουμε τα σχολεία μας, τα κολέγια μας, τα πανεπιστήμιά μας, για να αρθούν στο ύψος των προκλήσεων της νέας εποχής.

[Η εκπαίδευση θα παραμείνει ιδιωτική υπόθεση, επαφιέμενη στον πατριωτισμό των χορηγών της – που θα εκτρέφουν κρέας για τα κανόνια τους. Η παιδεία θα πάει περίπατο.]

All this we can do. And all this we will do.

Όλ’αυτά μπορούμε να τα κάνουμε. Και όλ’ αυτά θα τα κάνουμε.

[Τ’ είν’ η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; Μην είναι τ’ άπαρτα ψηλά βουνά; ΟΛΑ η πατρίδα μας, και αυτά, κι εκείνα.]

Διαβάστε το Μέρος Α εδώ.

 

… Αυτοί είναι οι δείκτες της κρίσης, σύμφωνα με τα δεδομένα και τις στατιστικές.

[Σας μιλάω γι’αυτά όχι για να σας χαλάσω τη διάθεση, παρά ΜΟΝΟ για να σας δείξω ότι εγώ διαβάζω τους FT που και που, δεν είμαι σαν τον Πίθηκα που στέκεται δω πιο πέρα]

Λιγότερο εμφανής αλλά όχι λιγότερο σημαντική είναι η καταρράκωση της εμπιστοσύνης ανά τη χώρα – ένας μύχιος φόβος ότι η Αμερκανική παρακμή είναι αναπόφυκτη, και ότι η επόμενη γενεά πρέπει να χαμηλώσει το βλέμμα

[Αλλά αυτό είναι το μάρμαρο, ώ Άντρες Αμερκανοί, και αυτό το γνώριζε μέχρι και ο Πίθηκας. Γι’αυτό με εκλέξατε, για να σας κάνω να τα ξαναδείτε όλα ρόδινα – και ας είναι και λόγω κουρτίνας]

Σήμερα σας λέω ότι οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε είναι αληθινές.

[Παραλάβαμε καμμένη Γη]

Είναι πολλές και σοβαρές.

[Παραλάβαμε τον Πάνο τον Καμμένο τον ίδιο]

Και δεν θα επιλυθούν σε μικρό χρονικό διάστημα.

[Παραλάβαμε τον Καμμένο εμπρηστή. Τουλάχιστον έξι χρόνια χρειάζεται για να φτιάξει – μια θητεία και κάτι ψιλά, μετά θα κάνω τουρισμό στα μέρη που θα βομβαρδίσω κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας μου]

Μα, να το ξέρεις, Αμέρικα: θα επιλυθούν.

[μετά τη βροχή, το ουράνιο τόξο, μετά το μαστίγιο, το καρότο]

Μαζευτήκαμε σήμερα εδώ διότι επιλέξαμε την ελπίδα αντί του φόβου, την ενότητα αντί της διχόνοιας και της σύγκρουσης.

[Μαζευτήκατε σήμερα εδώ – πληρώνοντας ένα αδρό ποσό, για να με δείτε να χορεύω την κυρά μου, να φάτε καναπεδάκια και να βολιδοσκοπήσετε τη νέα διακυβέρνηση. Στο μέλλον θα έχουμε πιο ουσιαστικές ευκαιρίες να τα βρούμε]

Σήμερα, ερχόμαστε να βάλουμε τέλος σε μικροπρεπή παράπονα και ψευδείς υποσχέσεις, αλληλοκατηγορίες και κατσιασμένα δόγματα, που για τόσο καιρό στραγγάλισαν την πολιτική μας.

[μη ψάχνετε συγκεκριμένη ιδεολογία πίσω από το πρόγραμμά μου – ό,τι βολέψει ανάλογα με τη στιγμή, τα συμφέροντα, τις διαθέσεις και ότι μου πει ο δημοσκόπος και ο ιματζ μέικερ μου]

Παραμένουμε ένα νέο έθνος, μα, όπως λεν οι Γραφές, ήρθε η ώρα να αφήσουμε πίσω μας την παιδικότητά μας.

[Άργησα, θεούσοι και θεούσες του νέου αυτού έθνους, αλλά ελπίζω να μη σας απογοήτευσα! Ορίστε και η αναφορά στις γραφές, σημάδι ότι δε θα αφήσω την όποια λογική μου να σας βγάλει από το λήθαργο της ηλιθιότητάς σας! Μαστουρώστε ελεύθερα!]

Ήρθε η ώρα να επιβεβαιώσουμε το σθεναρό μας πνεύμα,

[Μέχρι τώρα ήμασταν λαπάδες – ζητούσαμε συγγνώμη για τις παράπλευρες απώλειες – απ’ εδώ και πέρα, ο σκοπός θα αγιάζει τα μέσα!]

Να διαλέξουμε την καλύτερή μας ιστορία

[Όχι, όχι, μη μου λέτε «250 χρόνια είναι αυτά – τι να πρωτοδιαλέξει κανείς»! Η παρουσίαση είναι το ήμισυ του παντός- θα πάρουμε δυό τρία μεμονωμένα περιστατικά, θα βγάλουμε ανεπιθύμητα πρόσωπα από τις σχετικές φωτογραφίες – και θα γίνει μέγκλα η ιστορία μας… τι σας θυμίζει αυτό είπατε;]

Να μεταφέρουμε στο μέλλον αυτό το πολύτιμο δώρο, αυτή την ευγενική ιδέα, που πέρασε από γενεά σε γενεά: η από Θεού δοσμένη υπόσχεση ότι όλοι είναι ίσοι, όλοι είναι ελεύθεροι, και όλοι αξίζουν μια ευκαιρία να λάβουν τα λίγα γραμμάρια ευτυχίας.

[Ακριβώς επειδή άργησα, θεούσες και θεούσοι, αρπάχτε και μια δεύτερη αναφορά στο φετίχ σας! Ά, και όποιου τολμήσει να αντιτείνει ότι το «πολύτιμο αυτό δώρο» της ισότητας, της ελευθερίας και της μη διάκρισης καθόλου δώρο δεν είναι αλλά πληρώθηκε με αίμα – ξέρετε που να του χώσετε το σταυρό που κρατάτε]

Επιβεβαιώνοντας το μεγαλείο του έθνους, καταλαβαίνουμε ότι το μεγαλείο δεν είναι ποτέ δεδομένο.

[Γιατί;;; Μήπως δεν είναι και αυτό «από Θεού δοσμένο»;;; Πιάστε τον Αναθεωρητή, γρήγορα, την πίσσα με τα πούπουλα]

Πρέπει να κερδηθεί.

[Πρέπει να σας βγει ο κώλος για να σας πούμε πως το κερδίσαμ…εεε κερδίσατε]

Και το ταξίδι προς αυτό το κέρδος δεν ήταν ποτέ γεμάτο παρακαμπτήριες ή συμβιβασμούς.

[θα πονέσετε …. Εεε θα πονέσει]

Δεν ήταν ποτέ το μονοπάτι των δειλών – αυτών που προτιμούν τη διασκέδαση από τη δουλειά, που αναζητούν μόνο τις ηδονές του πλούτου και της δόξας.

[Υπάρχει ένας γνωστός πίνακας Φλαμανδού ζωγράφου με αυτήν ακριβώς τη σκηνή, από τότε που ο Λούθηρος κατέλυσε το παπικό αλάθητο για να εγκαταστήσει το δικό του, αλλά επειδή ξέρω με τι μπασκλασαρία έχω να κάνω, άνδρες Αμερκανοί, δεν θα μπω στον κόπο να αποκαλύψω τις πηγές μου]

Αντίθετα, ήταν το μονοπάτι αυτών που ρισκάρουν, αυτών που επιχειρούν, αυτών που κατασκευάζουν – μερικοί απ’αυτούς, γνωστοί και καταξιωμένοι, συχνότερα όμως, άνδρες και γυναίκες κρυμμένοι στη δουλειά τους – που μας κουβάλησαν στο μακρύ και δύσβατο μονοπάτι προς την ελευθερία και την ευμάρεια.

[Ναι, καθαρίστρια του Χάρλεμ, ναι ντελίβερι μποι του Σό Χο, ναι σκυλοπερπατητή του Ανωανατολικού Μανχάταν, σε σένα μιλάω – χτίζετε πυραμίδες ωρέ!]

Για μας, πακετάρισαν τα ελάχιστα υπάρχοντά τους και διέσχισαν τον ωκεανό σε αναζήτηση νέας ζωής.

[Άλλοι επειδή ο θρησκευτικός τους φανατισμός δεν ήταν ανεκτός στην Ευρώπη, άλλοι ως ποινή για εγκλήματα που διέπραξαν, άλλοι από απληστία, άλλοι επειδή η κυβέρνησή τους τους πούλησε, ανίκανη όντας να τους κρατήσει στη χώρα της.]

Για μας, αγγαρεύτηκαν σα σκλάβοι και αποίκησαν τη Δύση, υπέμειναν το καμουτσίκι και όργωσαν την τραχιά γή.

[Πόσο πιο διακριτικά να το πάω στο θέμα της δουλείας, οπλοφόροι ψηφοφόροι του βαθέος νότου, για να ΜΗΝ το καταλάβετε;]

Για μας, πάλεψαν και πέθαναν, τόσο στην Κόνκορτ όσο και στο Γκέτυσμπέργκ, τόσο στη Νορμανδία όσο και στο Κε Σαν.

[Όλα στο μίξερ μάστορα! Τις εσωτερικές έριδες, τις μάχες κατά των αποικιοκρατών, τις μάχες κατά των ναζί, τις μάχες όντας ναζί… και το χειρότερο, ίσως να χεις δίκιο – όλα τα αίματα είναι ίδια…]

Συνεχώς, αυτοί οι άνδρες και γυναίκες αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν και δούλεψαν μέχρις να γδάρουν τα χέρια τους για να έχουμε εμείς μια καλύτερη ζωή.

[Το Αμερκανικό όνειρο ως εφιάλτης]

Είδαν την Αμέρικα ως κάτι μεγαλύτερο απ’το σύνολο των προσωπικών μας φιλοδοξιών.

[με τον ίδιο τρόπο που μια ανώνυμη εταιρία είναι κάτι περισσότερο απ’ το σύνολο όλων των μετόχων της]

Ως σπουδαιότερο απ’ όλες τις διαφορές λόγω καταγωγής, πλούτου ή κοινωνικής τάξης.

[Allez, les damnés de la terre, allez les forçats de la faim ! Ανέβα στο πόντιουμ, Αλέκα, να σκάσουν απ’ το κακό τους τα καπιταλόσκυλα στις πρώτες σειρές!]

Αυτό είναι το ταξίδι που συνεχίζουμε σήμερα.

[Και οποιανού δεν του αρέσει ΔΕΝ μπορεί να κατεβεί απ’ το τραίνο]

Παραμένουμε το πιο ευημερούν και ισχυρό κράτος στη Γή.

[Η ισχύς μας οφείλεται σε δυό τρεις εταιρείες παραγωγής όπλων και σε ένα στρατό μισθοφόρων ηλιθίων. Η ευημερία μας οφείλεται στα χωρίς αντίκρισμα κρατικά ομόλογα που εκδίδουμε για να χρηματοδοτήσουμε την ισχύ μας, και που όλοι αγοράζουν είτε γιατί φοβούνται την επίδειξη της ισχύος μας είτε γιατί έχουν συνδέσει την ευημερία τους με τη δική μας. Τρελή διαπλοκή μεγάλε!]

Οι εργάτες μας δεν είναι λιγότερο παραγωγικοί από τότε που άρχισε η κρίση.

[Μη σας πω ότι είναι ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ παραγωγικοί καθώς τώρα πρέπει να καλύπτουν και τα κενά των απολυθέντων!]

Τα μυαλά μας δεν είναι λιγότερο εφευρετικά, τα αγαθά και οι υπηρεσίες μας δεν είναι λιγότερο απαραίτητα απ’ ό,τι την προηγούμενη βδομάδα ή μήνα ή χρόνο.

[70μηντάχρονος κρουπιέρης του Χρηματιστηρίου μόλις πριν λίγους μήνες δεν τα πήρε απ΄όλη την υφήλιο με το σύστημα Πόντσι; δε λιώνει ακόμη το τυρί στα τσιζμπεργκερ των Μακντόναλντς; Η Όπρα δεν ορθοτομεί τον λόγο κάθε απόγευμα;]

Οι δυνατότητες παραγωγής παραμένουν αμείωτες.

[Για τα λεφτά να αγορασθούν τα παραχθέντα, άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε]

Αλλά ο χρόνος της αδράνειας, της προστασίας στενώς νοουμένων συμφερόντων και της αναβολής δυσάρεστων αποφάσεων – ο χρόνος αυτός έχει σαφώς παρέλθει.

[Θα πονέσει λέμε!]

Αρχίζοντας σήμερα, πρέπει να ανασκουμπωθούμε, να ξεσκονιστούμε, και να ξαναρχίσουμε το έργο της επανίδρυσης της Αμέρικας.

[Η επανίδρυση της Αμέρικας είναι μια υπόθεση τόσο βρώμικη, τόσο ψυχοφθόρα, τόσο μακρόχρονη, όσο και η επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ η ίδια.]

Εξαιτίας της πληθώρας των υλικών και της περιπλοκότητας της εκτέλεσης, η συνταγή θα μεταδοθεί σε συνέχειες, σα ραδιοφωνική νουβέλα του μεσοπολέμου: αυτός, ένας μελαψός αποφασιστικός άντρας με γκρίζους κροτάφους… αυτή μια Νεαρή Χώρα που όμως έχει ήδη κάψει πολλές καρδιές… ή συνέχεια επί της οθόνης:

 

Συμπολίτες μου

(Ω άνδρες Αμερικάνοι, καλοί μου άνθρωποι)

 

Στέκομαι εδώ σήμερα ταπεινωμένος από το έργο μπροστά μας,

(έτσι που την έκανε ο μ…..ας την οικονομία όχι ταπεινωμένος, στα τέσσερα πρέπει να στέκομαι)

 

Ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε

(καλά, ας μην είχα αντίπαλο τον βιονικό άνθρωπο και την πρώην μοντέλα με την καραμπίνα και θα σου’λεγα τη φούμο θα’τρωγα)

 

Ενθυμούμενος των θυσιών των αρχαίων ημών προγόνων

(δες πχ εδώ και εδώ, το αίμα βάφτηκε ερυθρόδερμο)

 

Ευχαριστώ τον Πρόεδρα Μπους για την υπηρεσία του στο έθνος, όσο και για την γενναιοδωρία και την συνεργασία κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου

(χαμένε κρίκε της εξέλιξης στην οποία τολμάς να μην πιστεύεις, παρ’ τα ασύστολα ψεύδη σου και ξεκουμπίσου, αρκετά μας ζάλισες τα ούμπαλα αυτούς τους τρεις μήνες, έχουμε να πούμε τα δικά μας ασύστολα ψεύδη τώρα, αρχής γενομένης…)

 

Σαραντατέσσερεις Αμερκανοί έχουν πλέον λάβει τον προεδρικό όρκο

(άντε, αν σφιχτούμε λίγο ακόμη και θα ξεπεράσουμε τους 53 εστεμμένους βασιλείς της Δανιμαρκίας – μήπως το δικό μας βασίλειο πάει λιγότερο σόι ή είναι λιγότερο σάπιο;)

 

Τα λόγια του ήχησαν και σε πλημμυρίδες ευμάρειας και σε νηνεμίες ειρήνης

(αυτή τη βοηθό που μου γραψε το λόγο να θυμηθώ να τις εξηγήσω να αποφεύγει τις ψεύτικες υποσχέσεις)

 

Παρόλαυτά, συχνά πυκνά, ο όρκος απαγγέλλεται μέσα σε σύννεφα που μαζεύονται και θύελλες που βρυχώνται

(κινδυνολόγησε, κινδυνολόγησε, κάτι θα μείνει – έτσι δεν έμεινε ο Πίθηκας δυο θητείες στην εξουσία;)

 

Σ’αυτές τις στιγμές, η Αμέρικα τράβηξε την ανηφόρα όχι μόνο εξαιτίας των ικανοτήτων ή του οράματος των υψηλά ιστάμενων, αλλά επειδή Εμείς ο Λαός παραμείναμε πιστοί στα ιδανικά των πατέρων μας, και πιστοί στα ιδρυτικά μας κείμενα

(ρίξε έναν πληθυντικό της συμπερίληψης μάστορα, να τους καθαρίσεις. Ενώ είναι γνωστό πως … Τα ιδανικά των πατέρων μας (τους), τα γράψαμε στα παλαιότερα των υποδημάτων μας – και ευτυχώς, διότι οι περισσότεροι ήταν θρησκευτικοί φανατίλες ή εγκληματίες που ούτε η Ευρώπη δεν τους ήθελε. Τα ιδρυτικά μας κείμενα, όπως κάθε κείμενο, τα τραβήξαμε από τα μαλλιά, τα αναθεωρήσαμε, και τα φέραμε στα μέτρα μας)

 

Έτσι ήταν

(και έτσι και γιουβέτσι πρόεδρα)

 

Έτσι πρέπει να γίνει και με αυτή τη γενιά Αμερκανών

(και μη χειρότερα να λέμε)

 

Το ότι είμαστε στο μέσο της κρίσης είναι πλέον κατανοητό

(το ότι είμαστε ακόμη στην αρχή σας το φυλάω για έκπληξη)

 

Το έθνος μας είναι σε πόλεμο, ενάντια σε ένα αποτελεσματικό δίκτυο βίας και μίσους

(Ως γνήσιοι καουμπόηδες, βγήκαμε απ’ τα σύνορα της χώρας να κόψουμε κανα κωλαράκι νέο-ινδιάνικο – και ακόμα τρέχουμε, τώρα που μας κατεβάσαν τ’ αυτιά αλλά ως γνήσιοι σχιζοφρενείς χέστηδες, κατηγορούμε όλους τους άλλους εκτός από μας)

 

Η οικονομία μας είναι αδύναμη, εξαιτίας της απληστίας και της ανευθυνότητας κάποιων, αλλά και της συλλογικής μας αποτυχίας να κάνουμε σκληρές επιλογές και να προετοιμάσουμε το έθνος για μια νέα εποχή.

(Κάποιοι σας τα πήραν αλλά δε θα πω ονόματα διότι μπορεί να περιλαμβάνουν και χρηματοδότες της εκλογικής εκστρατείας μου. Επίσης, μη νομίσετε ότι αυτοί θα πληρώνουν για πολύ – άντε κανά δυό μήνες ακόμη, για τα μάτια του κόσμου, μετά θα τους κάνετε χρυσά τα α…..α με τους φόρους και τις χαμένες συντάξεις σας)

 

Σπίτια χαθήκαν, δουλειές εξαφανίστηκαν, επιχειρήσεις βαλαν λουκέτο.

(Λατρεύω την μεσοπαθητική σύνταξη… όσο και αν – τελικά  – ή φράση «σου γαμιέται η μάνα» είναι το ίδιο προσβλητική με την «σου γαμώ τη μάνα»)

 

Το σύστημα υγείας μας είναι υπερβολικά πολυέξοδο.

(Η ασπιρίνη και δυό μήλα την ημέρα το γιατρό τον κάνουν πέρα – όλα τ’άλλα αχρείαστα νάναι)

 

Τα σχολεία μας κόβουν πολλούς μαθητές.

(Αμερκανάκια εξακολουθήστε να μορφώνεστε με Hollywood και MTV, και μη στεναχωριέστε, όλες οι υπηρεσίες θα μεταφερθούν στην Ινδία και τα Πανεπιστήμιά μας θα λειτουργούν με υποτρόφους εξωτερικού)

 

Και κάθε μέρα αποδεικνύει περαιτέρω ότι ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την ενέργεια ενδυναμώνει τους αντιπάλους μας και απειλεί των πλανήτη.

(Τσάβες, Πούτιν, ας είχε η Αλάσκα τα αποθέματα της Βενεζουέλας και της Κασπίας και θα σας έλεγα εγώ τι θα σκούπιζα με το Πρωτόκωλο του Κυότο)

 

Του μπι κοντίνιουντ