Aka Ο έρωτας περνάει απ’ το στομάχι -ο μικρός undantag μαγειρεύει και σας προτείνει

Α. Amuse-bouche: ballotins aux épinards & au jambon (ballotins – πως σταδιάλα μεταφράζεται αυτό – με σπανάκι και ζαμπόν)

(Υλικά για δύο πουλάκια που προσέχουν τη σιλουέττα τους)

  1. φύλλο κρούστας ΚΑΝΑΚΗ (4 φύλλα, κομμένα σε τεταρτα 4Χ4= 16)
  2. 80 γρ σπανάκι (εναλλακτικά - το λευκό μέρος του πράσου)
  3. 30 γρ άπαχο ζαμπόν σε κυβάκια
  4. 1 μέτριο κρεμμύδι
  5. τυριά (φέτα, parmiggiano reggiano, grana padano – ιχνοστοιχεία, για τη γεύση)
  6. 1 αυγό
  7. αλάτι*, πιπέρι, μοσχοκάρυδο, μπαχάρι, κατά βούληση

* αν η συνταγή γίνει χωρίς τυρί

Τσιγαρίζουμε το ΨΙΛΟΚΟΜΜΕΝΟ κρεμμύδι με το ζαμπόν. Προσθέτουμε το ΠΛΥΜΜΕΝΟ σπανάκι, ώσπου να μαραθεί, ή, αν είστε κόρες ακαμάτρες και πήρατε κατεψυγμένο, ώσπου να χάσει τα υγρά του. Κατεβάζουμε απ’ τη φωτιά και προσθέτουμε το ΤΡΙΜΜΕΝΟ τυρί και το αυγό, για να δέσει το μείγμα. Καρυκεύουμε κατά βούληση.

Μοιράζουμε το μείγμα στο κέντρο δύο στιβών από φύλλα κρούστας (8+8), τα οποία έχουμε βάλει το ένα πάνω στ’άλλο.  Κλείνουμε τα φύλλα ώστε να σχηματιστεί ένα μικρό πουγκί (ballotin!). Βρέχουμε λιγάκι το στενότερο σημείο του πουγκιού, να κλείσει καλά. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο, για περίπου 20 λεπτά, πάνω σε λαδόκολλα. Προσοχή, το φύλλο κρούστας αρπάζει εύκολα. Σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο αν ο φούρνος είναι πολύ δυνατός.

Β. Soupe veloutée au potiron & au saffron (καλά, εντάξει, κολοκυθόσουπα με κρόκο)

(Υλικά για δύο πουλάκια που προσέχουν τη σιλουέττα τους Χ 2 - να μείνει και για αύριο)

  1. 1 μικρή κολοκύθα butternut (αν δε βρείτε, και η hokaido καλή είναι)
  2. 2 μεγάλα καρόττα
  3. 2 μέτριες πατάτες (ποικιλίας κατάλληλης για βράσιμο)
  4. 2 καρύδια βούτυρο
  5. γάλα 350 – 400 ml
  6. λευκό ξηρό κρασί για μαγείρεμα 150 - 200 ml
  7. πιπερόριζα (ένα μικρό κομμάτι ψιλοκομμένο), σκόρδο (δύο σκελίδες ψιλοκομμένες), κρόκος Κοζάνης(τέσσερεις-πέντε ΤΟ ΠΟΛΥ στήμονες) αλάτι, κάρυ, πιπέρι, πάπρικα γλυκιά
  8. για το σερβίρισμα: άπαχο γιαούρτι ή Quark

Σε δυνατή φωτιά, καίμε το βούτυρο με το σκόρδο. Προσθέτουμε την κολοκύθα, τα καρότα τις πατάτες, κομμένα σε μικρά κομμάτια, και νερό μέχρι τη μέση της στάθμης των υλικών. Μόλις μαλακώσουν τα λαχανικά, περνάμε το μείγμα απ’το μπλέντερ (η το πολτοποιούμε κατευθείαν στην κατσαρόλα με ένα stick blender). Χαμηλώνουμε ακόμη περισσότερο τη φωτιά και προσθέτουμε το γάλα και την ψιλοκομμένη πιπερόριζα. Μόλις πάρει μια βράση, χαμηλώνουμε όσο το δυνατό περισσότερο (ααααχ, που είναι η παλιά μου κουζίνα με γκάζι…) και προσθέτουμε το κρασί και τα μπαχαρικά (εγώ συνήθως δυαλύω τα υπόλοιπα μπαχαρικά στο κρασί, είναι πιο εύκολο). Μόλις εξατμιστεί το αλκοόλ του κρασιού, βγάζουμε απ’ τη φωτιά.

Σερβίρεται ζεστή με μια μεγάλη κουταλιά γιαούρτι ή quark και λίγο κάρι και πάπρικα για τη διακόσμηση. Κατά προτίμηση με μαύρο, σικάλινο ψωμί με … κολοκυθόσπορο!

C. Coings et bergamotes rôtis dans leur gélée (άντε καλά, κυδώνια και περγαμόντο ψητά στο φούρνο)

Υλικά για δύο πουλάκια που αποφάσισαν να πάει το παλιάμπελο

  1. 2 μέτρια κυδώνια
  2. 1 λεμόνι
  3. 4-5 κομμάτια γλυκό περγαμόντο, με το σιρόπι τους
  4. τρείς κουταλιές της σούπας ζάχαρη
  5. ζελατίνη
  6. κρόκος (2 στήμονες – πιό πολύ για το χρώμα!), βανίλια (όχι στα αηδιαστικά άσπρα πλαστικά σωληνάκια – υποκατάστατα. Άσκηση θάρρους: αγοράστε ένα μπαστουνάκι βανίλιας και μάθετε να το χρησιμοποιειτε.)

Κόβουμε τα κυδώνια σε τέταρτα – αφαιρούμε το σκληρό εσωτερικό που περιέχει τους σπόρους αλλά ΔΕΝ το πετάμε. Δεν καθαρίζουμε τη φλούδα των κυδωνιών. Στύβουμε το λεμόνι, αφού προηγουμένως έχουμε ξύσει τη φλούδα του.

Αχνίζουμε τα κομμένα κυδώνια, με τη φλούδα προς τα πάνω, να μαλακώσουν.

Ταυτόχρονα: σε μια μικρή κατσαρόλα, βράζουμε 150 ml νερό, το χυμό λεμονιού, τη ζάχαρη, τον κρόκο, τη ζελατίνη, το μέσα μέρος του κυδωνιού, το σιρόπι του περγαμόντου και τη βανίλια. Η ζελατίνη και η πηκτίνη του κυδωνιού θα κάνουν το μείγμα ελαφρώς πυκνόρρευστο. Σουρώνουμε.

Σε ένα ταψάκι, αραδιάζουμε τα αχνισμένα κυδώνια (η φλούδα πάνω) και τα κομμάτια γλυκό περγαμόντο. Τα σκεπάζουμε με το πυκνόρευστο μείγμα - που προηγουμένως έχουμε σουρώσει. Πασπαλίζουμε με το ξύσμα λεμονιού. Ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 45-60 περίπου λεπτά, στην αρχή σκεπασμένο με αλουμινόχαρτο, μην αρπάξουν τα κυδώνια.

Σερβίρεται κρύο ή ζεστό, με κανέλα ή ξύσμα κουβερτούρας για διακόσμηση και μια μπάλα παγωτό βανίλια.

Κρασί:

  • για τα Α+Β, Pouilly Fumé/Hochheimer Hölle Riesling Halb-trocken (μεταξύ μας, οποιοδήποτε λευκό με χαρακτήρα πάει, μη πάρετε μόνο κανά ξέπλυμα)
  • για το Γ. τίποτε λιγότερο από ένα Tokaji Aszú 6 ptn Diznókö 1993 του Grof Degenfeld. Όποιος έχει δοκιμάσει ξέρει γιατί.

Δ. Café, thé

Deuxième déssert, á volonté…

Καλή σας όρεξη.

Αka Ενάντια στη Βαρύτητα και το Χρόνο

Την περασμένη Κυριακή, κοντά στο χωριό του undantag γιορτάστηκε ένα μεγάλο αθλητικό γεγονός: Commerzbank Marathon.

Ναι, το ξέρω, αυτές οι καπιταληστοτράπεζες, που ρουφάν το αίμα του κοσμάκη, οργανώνουν ένα αθλητικό γεγονός για να βγουν λάδι κτλ κτλ. Όμως η επιτυχής οργάνωση ενός μαραθωνίου δρόμου στον οποίο παίρνουν μέρος χιλιάδες δρομείς, απαιτεί χρήμα και εμπειρία. Επίσης, είναι μια καλή ευκαιρία για μια τελευταία κούρσα στη φύση πριν τις άχαρες προπονήσεις στο χειμωνιάτικο κρύο. Άρα, χαμηλώνουμε για λίγο τα αντικαπιταλιστικά αντανακλαστικά!

Αρχικά είπα, θα τον τρέξω ολόκληρο, ας πάει το παλιάμπελο. Αλλά οι υποχρεώσεις, τα ταξείδια, η ελάχιστη προπόνηση, μου τσεκούρωσαν τις προσδοκίες όπως ο Αλμούνιας τα σχέδια παροχών Υπουργού Οικονομικών σπάταλης χώρας της ευρωζώνης.

Σκυταλοδρομία λοιπόν. (12 + 6 + 10 + 14.2). Σε μένα έλαχε το μακρύτερο κομμάτι, το τελευταίο. Με συν-δρομείς φίλους. Με κέφι. Χωρίς σοβαρή προετοιμασία.

Καθώς το πρωί δεν είχα τίποτε άλλο να κάνω, πριν πάω στον τελευταίο σταθμό αλλαγής, πέρασα απ’ την εκκίνηση να ζητωκραυγάσω τον πρώτο της ομάδας. Μέσα απ’ την ομίχλη ένα πλήθος Αιθιόπων και Κενυατών πέρασαν μπροστά μου με ταχύτητα ασύλληπτη. Μηχανές. Άξιοι, αν σκεφτεί κανείς τη σκληρή προπόνηση στο υψόμετρο και με τα πενιχρά μέσα των χωρών τους. Όχι χωρίς χαιρεκακία για τους ναζί των Ολυμπιακών του Βερολίνου, σκέφτηκα «Σήκω Αδόλφε να τους δεις!» Ελπίζω να μη θεωρηθεί αντίστροφος ρατσισμός η παραδοχή ότι, από κατασκευής και συνθηκών, είναι πολύ καλύτεροι δρομείς από τα τέκνα της καλοζωισμένης δύσης.

Μετά την εκκίνηση, γραμμή για τον σταθμό μου. Η τρίτη δρομέας, στην υπολογισμένη ώρα. Good job! Όλα ρολόι. Από μένα εξαρτάται τώρα. Χρονόμετρο, check. Championchip, check. Αλλαγή μουσικής (η ήρεμη Carla Bruni και ο Anthony & the Johnsons δίνουν τη θέση τους σε ένα μπιτάτο mix της Madonna) check. Το βραχιόλι – σκυτάλη, αλλάζει χέρι – check & go.

Βολίδα – πότε θα μάθω να συγκρατώ την πρώτη ορμή μου; Δυο φίλοι στο πλήθος «bravo, undantag». Χαμόγελο. Σιγοψυθίρυσμα «miles away…». Συγκεντρώσου!

Ξεχνάς τα πάντα και τρέχεις, όπως εκείνος ο γιόγκι που έτρεχε διαλογιζόμενος. Γιατί να σταματήσεις για νερό, να πέσεις και να ΄χουμε δράματα; Δεκατέσσερα χιλιόμετρα, δε χρειάζεται επιστήμη! Μετράς όσους προσπερνάς (όσοι τρέχουν μαραθώνιο στατιστικά εξαντλούνται από το 30 χιλιόμετρο και μετά!). Το ηθικό ανεβαίνει. Ο καιρός υπέροχος. Δεκατέσσερις βαθμοί, λιακάδα. Απόλαυση να βλέπεις το τοπίο ν’ αλλάζει.

Στους δρόμους, γιορτή. Αυτοσχέδιες μπάντες δίνουν (εθελοντικά, μερικές) το ρυθμό. Η Madonna έχει σκληρό ανταγωνισμό. Οι λιγότερο αθλητικοί τύποι μας παρακολουθούν από Biergarten και Trinkhalle. Το κομμάτι μου, αρχικά, περνάει τις εξοχές. Μετά μπαίνουμε στην πόλη. Άλλη μια παρέα φίλων. Απλώνω το ιδρωμένο χέρι. Άλλα δύο χιλιόμετρα. Άλλα δύο χιλιόμετρα!; Πότε διάλο πέρασαν; Τηλέφωνο γρήγορα!
- Ελάτε στο τέρμα, φτάνω σε λιγότερο από δέκα λεπτά!
- Τσακιζόμαστε!
«Θριαμβευτικός» τερματισμός και των τεσσάρων. Λιγότερο από τέσσερις ώρες. Προσωπικός χρόνος, 70 λεπτά, ήτοι περίπου 12 χιλιόμετρα/ώρα. Με ενέργεια για τουλάχιστον άλλα δεκαπέντε χιλιόμετρα, και ήρεμο σφυγμό. Όχι και άσχημα. Αλλά πάντα υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Ο πρώτος μαραθωνοδρόμος τερμάτισε σε κατά τι περισσότερο από 2 ώρες – τοπικό ρεκόρ…

Αποφάσεις, αγαπητό μου ημερολόγιο (αν και είναι μακριά η Πρωτοχρονιά):
- του χρόνου, τρέχουμε μαραθώνιο. Τέλος της άνοιξης, μετά τις βροχές και πριν τις ζέστες. Λουξεμβούργο (νυχτερινό τρέξιμο μετά δημοσίων θεαμάτων, να δεις και φίλους και να κάνεις και εκείνη την κρουαζιέρα στο τριεθνές) ή Mainz (λιγότερος κόσμος, μέσα από βιομηχανική περιοχή…)
o Στόχος: σαφώς λιγότερο από 4 ώρες – ει δυνατόν πιο κοντά στις 3 30’
- Χειμωνιάτικη προπόνηση – έξω, όχι στο διάδρομο όπως πέρυσι!
- Για ζέσταμα, θα τρέξεις μισό μαραθώνιο το Μάρτη. Κοντά στο χωριό.
o Σταθερή ταχύτητα λιγότερο από 5 λεπτά στο χιλιόμετρο.
- Θα παρουσιάσεις επιτέλους, το βιβλίο του Murakami που σε ξανάβγαλε στο δρόμο.

Notte piovosa

Fa freddo canne

Ne fumi l’una dopo l’altra

Ed io – di solito -

bocche-portacenere

Non bacio

Questioni di principio.

 

Mano posta

Sulle mie spalle

Un’altra, ti sfiorava la schiena;

 

E poi,

Corsa frenetica

Per le strade di una città

Nemica, strana ed estranea;

 

E poi,

Un letto disordinato

Due occhi

D’azzurro, trasparenti;

 

Ed un sorriso

Da mille cherubini in coro

 

Επόμενη σελίδα: »